Tuesday, May 3, 2016

ARTICLE IN LOCAL GET IT MAGAZINE!



MEV. DOEMINIE EN DIE MOERASPADDAS!


 Min dinge kan die mevrou Doeminie se alterego, Gielie Galbraak, so opklits soos mense wat wragtig alles weet: daardie super-wesens wat arrive het terwyl ons ander ellendige Christene nog wriemel in strome vol van dampstank swanger soos een oorwerkte dominee eendag preek: “Ons is soos paddas wat kwaak uit die moeras van ellende vir God se genade doerbo...”
Ek kon my paddaboudjies nie gou genoeg by daardie kerk uitspring nie. Maar gelukkig is daardie ander Christene nie so laag soos ons wat in die paddaplaag-brigade vasgevang is nie. Nee, hulle weet wat is reg en verkeerd. Hulle het daardie boom-van-kennis-van-goed-en-kwaad se vrugte gepluk, ’n super-smoothie gemaak, gedrink en ’n super-Christen-ek-weet-nou-alles fase bereik.

Hulle glo hul is gebless met meer geestelike seeninge as moerasmense; hulle voldoen aan al die vereistes om uit daardie modder gelig te word na ’n fase van algehele kennis en dus, voorspoed. Hulle vertel graag vir die paddas hoekom húlle gebede nie verhoor word nie en hoe sonde en ongeloof hul dieper die modder insuig. Jy weet, daardie vloekwoordjie soms, daardie sigaret, glas wyn en daardie Oosterse Bonzaiplant op jou stoep! En behoede jou as jy ’n televisie besit, iets wat ’n Super-Christen lankal afgelê het, want hierdie aardse verleidings kan jou insluk. Hul glo die duiwel is in alles te vinde, van Oprah (die ‘anti-chris’) tot die Teletubbies; selfs in die Christen bordspel wat ek opgestel het om gesinne meer oor Jesus te leer. God het dit nie nodig om tot ’n bordspel verlaag te word nie, vertel een my: Hy’s te heilig. Een super-Christen verbied my Middeleeuse storieboek haar winkel: Wee Monk’s Tale, wat handel oor Christentieners wat Vikings en Druïdes moet uitoorlê terwyl hulle ’n kosbare altaar-Bybel beskerm. Die voorblad lyk kwansuis duiwels! Regtig? Moet ons Christene mekaar se unieke geloofspad en gawes afkraak terwyl ons almal spartel om te oorleef? Daai ouens is oorgewig brulpadda-boelies wat mede-Christene met verwaendheid dieper die moeras indruk. Kwaak liewer liefde as jy jou ou platbek MOET oopmaak! DALK as jy so moeraspadda liefde gee (soen!) verander hy in die prins wat hy is!  

Monday, April 18, 2016

5 MEV DOEMINIE EN DIE BOS-ENGEL

Ek het nooit gevra vir een nie of ooit gedink aan die voordeel van ’n engel in mens se lewe nie. Maar eendag het sy voor my deur gestaan. Sy het in ’n vreemde engeltaal gepraat wat ek nie verstaan het nie.

Ek het toe nie geweet dis ’n engel nie. Hoe kon ek? Sy het nie vlerke gehad nie. Ook nie besonder geskitter nie. Sy was ’n Afrika bos-engel. Haar vel was donker. Sy kom van KwaNdebele af, het sy in haar taal gesê. En ek het vreemd genoeg verstaan.
Ek was ver swanger met my eersteling en ’n voltydse hulp was woes nodig. Sy het ingespring en alles gedoen wat ek nie kon nie; vloere, klere, skottelgoed gewas. Ek het nog steeds nie geweet sy’s ’n engel nie. Sy was maar maar net sy, Afrikamens sonder finesse en fieterjasies. ’n Jaar en ’n half later het my pragtige seuntjie ’n breinvirus opgedoen. My engel het saggies in die kombuis gehuil en Bybel gelees en gebid vir my, terwyl ek histeries in die hospitaal gehuil het en met ‘n ‘wrede’ God baklei het.
By die huis het my engel stil-stil my baba se poefdoeke gewas, en steeds die huiswerk bygehou; my stukkende baba vasgehou as ek doodmoeg en vrot van depressie was; die stil, sterk krag wat my staande gehou het as selfs my man inmekaar gestort het. Sy het my twee dogters, wat later gebore is, met liefde ge-abba en versorg as ek nie krag gehad het nie. (Sy kan bly wees ek het nooit daardie vlerke van haar opgespoor nie, dalk het ek dan lankal in ’n donker depressie-aanval daarmee weggevlieg!)
22 jaar later, is my engel steeds hier, waai sy my met steeds onsigbare vlerke koel en maak my breingestremde ‘baba’ van 23 se beddegoed skoon as hy ’n glips gehad het. Onvoorwaardelike Jesusliefde in die vorm van ’n swart engel: Rosina. Ek hoef nie vlerke te sien om te weet sy is pure engel nie, gestuur deur God om my, nietige mens, te bedien. Genade onbeskryflik groot.

Monday, April 11, 2016

MEV. DOEMINIE VOEL GOED!

Mevrou Doeminie was weer erg besig die jaar om te jubel, te wroeg en diep dinge te bedink. En daar vra Finesse se internetspannetjie my om weekliks vir hulle te blog op hul voelgoed website - kort stukkies - so ek gaan dit so stuk stuk hier plaas! Hier kom die eerste paar:  
blog: http://www.voelgoed.co.za/blogger-ren-van-zyl


1 Mevrou Doeminie se Annus Horibillis

Ek is ‘n Mevrou Doeminie want my man is ‘n doeminie. Ek het dit nie gekies nie. Hy was eers ‘n ingenieur toe ons getrou het. Toe gaan swot hy vir predikant. Nou is ek in ‘n vroom boksie ingedwing.

Ek voel soms beproef, bedruk en baiekeer spring ek uit my vervelige boks. Dus eien ek myself die reg toe om ook soms ‘n "horrible year" (Annus Horribilis) elke nou en dan te hê. Net soos die Queen van Engeland. Wie is sy nou om alleen sulke vreeslike jare te beleef? Sy sit op ‘n goue toilet en het ‘n duisend butlers en kroonjuwele. Sy het beslis nog nie in my stowwerige Afrika-boks geleef nie. Ek sweet in liters, gloed in gallonne en woed in kilometers en dit nogal op ‘n doodnormale dag. Ek voel dikwels ongewaardeer, doelloos en nietig. Ek voel die meeste van die tyd ek sleep net agter Jesus se jas aan en ek moet klou om by te bly. Ek glo God het ‘n plan met elke fase van my holderstebolder lewe, maar ek sien dit gewoonlik te laat raak - of nooit raak nie. Hy is die enigste Een wat geduld het met my geite en my grille. Dankie tog.
My naam beteken VREDE. René. My nooiensvan beteken VREDE. Joubert. Ek behoort dus vrekken vrede te hê? Toe nie. Ek is alewig aan die veg met iets of iemand. Dit gebeur gewoonlik net in my kop, want ek is nie ‘n fighter nie. Ek veg ook nie met klein vissies nie – ek takel die Grootste: my grootste opponent is God. As dit vir jou soos laster klink, is jy ‘n baie beter Christen as ek; ‘n super-Christen wat vroom en doelgerig op pad hemel toe is en soos die Queen geen probleme het nie. Jy het dan volmaakte vrede. Ek, daarenteen, moet eers soos Jakob deurnag stoei voor ek vrede kry.
As jy ‘n gewone, wriemelende Christen soos ek is, het jy verseker ook jou uitdagings wat vir jou erg is. Myne sluit in: my groot, oor-kreatiewe verbeelding wat van elke molshoop ‘n berg maak. My geleerde predikantsman met ‘n hand vol grade wat stoei met sy eie krisisse en demone te midde van ‘n wêreld wat predikante in ‘n heilige dosie plaas. ‘n 23-Jarige seun wat tot onlangs nog doeke gedra het vandat hy op 15 maande ‘n breinvirus opgedoen het. My twee dogters van 18 en 21 jaar veg ook met hulle mengelmoes demone: alles van yuppiegriep, skoliose, nervous ticks en nog vele krisisse wat nie op hierdie bladsy gaan inpas nie!
Gelukkig weet ek dat ek ‘n geduldige God dien, wat elke berg ‘n molshoop kan maak en wat selfs my sweterige self kan vrede en hoop gee. Hoe weet ek dit? Ek sien dit in my breingestremde seun se lag en die passie waarmee hy sy eenvoudige dae slyt. Ek sien dit in my dogters se glimlagte as die lewe en mense nie so wreed is nie en ek sien dit in my man se toewyding en geesdrif selfs al word hy in die rug gesteek deur mede-Christene wat ander sienings het. En ja, ek sien dit in die sonsondergang na elke stormagtige dag. Ek dink tog dit is vrede.

Mev Doeminie, Renoir… Picasso… Matisse! Los uit!


Nota aan self: As jy soos vreedsame Mona Lisa met elite Johannesburgdames ‘n Franse Meesters Kunsuitstalling wil bywoon, moenie jou 19-jarige breingestremde seun, met die brein en energie van ‘n driejarige, saamneem nie; al weet jy hy gaan dit gate uit geniet. Hy is so lief vir mense en plekke!

As maplotter wou ek my twee tienerdogters bederf met bietjie kuns en kultuur. Geen babysitter. Boeta moet saam. Hoe erg kan dit wees?
Johannesburg verkeer. Reën. Styl trappe. Eerste vloer. Sean met sy lang, lomp lyf doen nie die trap-ding nie; hy kan net lang tree loop (soos mr Bean). Ek’s dikker as hy, so, ons kom sukkel-sukkel bo. Hy groet oordadig gulhartig die gesofistikeerde tannies.
Sjoes, man, Sean!
Ag, hoe verruklik: 20ste eeuse meesters, Matisse, Monet, Renoir, Picasso, Grüber... Ek en die meisies oeee-aaa oor balans, kleur, tegniek, styl...
BLIIIIEEEEEP! ‘n Alarm. Sean het oor ‘n masking tape streep te naby aan ‘n skildery getrap. Sekuriteitswagte volg hom nou want hy wil met sy 21ste eeuse besmette vingers aan die tydlose kunswonders vat!  
Res van die oggend:
Renoir...
Sean! Die streep!
BLIEEEEP! (Almal kyk.)
Jammer, sorry... he doesn’t understand.
Matisse...
Ma! Flippen hel! Kyk, vir Sean! (my dogters)
BLIIEEEP! (Almal kyk.)
Sean, moenie die Security-man soen nie!
Roger dela Fresnaye...
Ma! Nou druk hy daai ryk tannie! (my dogters)
Sean! Wil jy kar toe?
NEEE! (Sean)
BLIEEEP! (Almal kyk) 
Sean! Sit nou hier!
NEEEEEE! (Sean)
Ma, hy gaan by die trappe afrol! (My dogters)
Magtig! Kom ons ry!
Teen dié tyd wil ek my kind teen die mure vasspyker sodat hy lyk soos Munch se THE SCREAM!
Die trappe is te styl vir veilig afklim. Ek moet Sean op die grond platdruk sodat hy sit-sit afskuif. Hy wil nie. Ek stoei hom plat. Almal kyk. Ons is onder. Die dames daarbo sug verlig. In die kar begin ons giggel. Ek besef net: al die über-geniale meesters met hulle multimiljoendollar gawes was gekwelde siele vol wroegings. Sean daarenteen, met sy eenvoudige brein, se enigste gawe is liefde. Dís ‘n über-gawe. Dit kan nie in dollars gemeet word nie.

3 MEV DOEMINIE SE PAASTAMELETJIE!

“Gô-ô-ôd....” sing my drie en twintigjarige seun die woord, God, saam met die lied in die kerk. Sy hande is gelig na bowe en hy ‘sing’ harder as almal.

Dis boonop skrikwekkend vals maar dit pla hom min, al kyk party mense hom skeef uit. As die lied eindig cheer hy uit sy hart, “Hieeeehaaaa!” en klap hande. Ek ‘sjoes’ hom nog effens verleë want mense dink mos: “Dis mos darem ‘n kerk, man!”  
My breingestremde seun, Sean-Jacques, met die verstand van ‘n driejarige maar die lyf van ‘n drie-en-twintigjarige, voel vere vir inhibisies en tradisies. Hy verstaan in sy eenvoud iets van Paastyd en Jesus se bevryding. My man, die arme Doeminie, takel vandag: VRYSPRAAK! Eenvoudig man. Nuwe bedeling: Christus het in my plek gesterf en die straf gedra. Ek’s vrygespreek; vry van veroordeling; nie meer onder die wet nie! Te maklik?
Na kerk staan ‘n ry mense gereed om die Doeminie reg te help want jy sien dis nie so eenvoudig nie: wat van as ‘n ou aanhou om... of as ‘n ou en ‘n ander ou, en sê nou net daardie ou... Ja, regtig, wat ván hom? Sy vryspraak is tussen hom en God. As dit van mense se oordeel of wette afhang, gaan my seun ook reguit warmplek toe. Ja, regtig? Hy slaag nie mense se ‘toetse’ van redding nie. Dan sal hy moet: óf in sy hart glo en met sy mond bely... hy praat skaars; óf sy sondes los, bekeer en besluit op wederdoop, óf in tale praat; óf watter kerkwet ook al geld. Hy verstaan Jesus in sy eenvoud beter as al die slim kerkmense. Hy veroordeel nie, haat nie; hy leef Jesus se liefde vir homself en ander uit. Ons moet dalk minder wonder oor ánder se vryspraak; soos toe Petrus vir Jesus vra wat gaan nou van Johannes word? Jesus het basies geantwoord, moenie jy oor hom wonder nie, “Volg jy my!” (Joh. 21: 21/22). Vrek eenvoudig.

4 MEVROU DOEMINIE SLAG VARKE

 

Mev Doeminie wroeg met haar alterego, bitterbek Gielie Galbraak, wat wil preek, nadat sy ‘n program gekyk het:The Island, with Bear Grills.

‘n Klompie doodgewone Britse vrouens word op ‘n afgeleë eiland gelos om ses weke te oorleef en kos te soek: visvang of peule eet, waarmee hul min sukses het. Na ‘n paar dae van kokosneute eet, is hulle vrekhonger. Twee swart babavarkies kom daar aangestap, te dierbaar. Hulle kloek om die varke en gee hulle name en slaap saam met hulle. Te lekker. Party fluister die onnoembare, die ‘olifant’ in die vertrek: kom ons vreet hulle!
Maar nee, hulle het nou name en almal is lief vir hulle. Die kokosneute is op. Woeste katgevegte volg. Uiteindelik wen die oorlewingsdrang. Met trane, bloed en trauma word die varkies neergelê, nek afgesny en gebraai. So maklik, maar so moeilik; almal se honger is bevredig. Vrede.
Elkeen van ons het so varkie: gewoontes/begeertes/verslawings/verwagtings/troetelsondes of ‘n ontvlugting waarvoor ek so lief is, maar wat soveel onmin veroorsaak onder my geliefdes. Daardie ‘olifant’ in die vertrek waaroor niemand mag praat nie:
“Want ek is vrekken lief vir die dingetjie en sal hom nie offer vir die groter goed nie.” (‘n Verkleiningsnaampie want hy’s nie sleg nie – so cute!)
Al bly ek honger en smag na iets beter vir myself en my gesin, sal ek my varkie troetel, met hom slaap en hom aanhou voer. Ek moes al my troetelvarkie slag: my geloof in myself en dat ek die wêreld gaan verander met my Middeleeuse Christen tienerverhaal/draaiboek (nogal in die Queen se taal, behoede my) en die rolprent wat ek in die UK wil maak! Belaglik?
“Ja, vrek, ja, ek kan. Met my Here spring ek oor mure!” Na ek vir jare myself en my gesin moeg gemaak het met al die energie, hoop en trane wat daarop gemors is, het ek besef my gesin se welstand is belangriker as my oorgroot drome. Moeilik? Maklik? God se planne is dalk anders as wat ek dink? En daar is ‘n groot las van my af. Vrede.

Friday, January 9, 2015

DIE BESTE 2015 NUWEJAARSVOORNEME!

Ek voel dat die Here dit erg op my hart druk om hierdie jaar 'n jaar vir huwelilke te maak: Toe heg ek 'n bladsy aan my blog wat ek spesifiek opdra aan hierdie moeilikste van alle verhoudings: die groot geskenk van God, die groot misterie, die ding waarin 'n groot geheimenis opgesluit is, die toets wat ons so maklik nie slaag nie - die Huwelik. 

 
Uit die blog: 
Met die Oujaar (en my en Anton se 26ste huweliksherdenking op 31 Desember) agter ons het ek besef dat ons almal goed kan doen as ons 'n splinternuwe bont jassie vir ons huwelike aantrek hierdie jaar. Pluk uit nuwe planne om jou huwelik interessant en opwindend en avontuurlik te maak - ja, man, mors geld op jou maat en doen weer woeste dinge saam - orals!! Die huwelik is immers vir God een van die belangrikste boustene in Sy Woord.




Jou lewensmaat was 'n geskenk van God. God het vir jou hierdie beste vriend, sielsgenoot en geliefde gegee om jou lewe lank te geniet. As jy in 'n groef is of sommer net vuisvoos deur die lewe geslaan is, doen iets daaraan: word van voor af verlief, doen lekker dinge saam, gaan op 'blind"-dates met mekaar, verras mekaar en wees lekker mal soos aan die begin van jul verhouding. Julle is dit aan mekaar verskuldig. Ek het besluit om 'n 31 dae van gebed vir my huwelik te hou. Enigeen is welkom om saam te bid - en dan fisies in te spring en woema in jou liefdeslewe te sit - waag bietjie meer, doen baie meer! Dis groot pret. en al lyk jou huwelik maar bewerig op hierdie stadium: onthou 
God is by magte om oneindig meer te doen as wat ons bid of dink! 



ONTHOU: JY AANBID 'N GOD WAT JOU ONEINDIG LIEFHET!

Kry die daaglikse gebede op die bladsy: 

http://renevanzyl.blogspot.com/p/krag-vir-die-huwelik.html

Tuesday, September 23, 2014

A NEW DAY HAS COME...

I think it is time... I'm writing to Ellen DeGeneres with an idea for a show... or a musical... I hope and pray it finds its way to her... Yes, yes I know, I'm always busy with the impossible, the incredible and the inconceivable!!! He-he-he!! What the hell! That's what keeps me ticking! 




This is my family... happy, weird and so not your typical conventional family... but yet - for the grace of God we survive! We get wings to fly, oh, God, we're alive!

I'm sure Celine Dion was inspired by God when she wrote: http://www.azlyrics.com/lyrics/celinedion/imalive.html

 "I'm Alive"

Mmmmm ... Mmmmm ...
I get wings to fly
Oh, oh ... I'm alive ... Yeah

When you call on me
When I hear you breathe
I get wings to fly
I feel that I'm alive

When you look at me
I can touch the sky
I know that I'm alive

When you bless the day
I just drift away
All my worries die
I'm glad that I'm alive

You've set my heart on fire
Filled me with love
Made me a woman on clouds above

I couldn't get much higher
My spirit takes flight
'Cause I am alive

When you call on me
(When you call on me)
When I hear you breathe
(When I hear you breathe)
I get wings to fly
I feel that I'm alive
(I am alive)

When you reach for me
(When you reach for me)
Raising spirits high
God knows that...

That I'll be the one
Standing by through good and through trying times
And it's only begun
I can't wait for the rest of my life

When you call on me
(When you call on me)
When you reach for me
(When you reach for me)
I get wings to fly
I feel that...

When you bless the day
(When you bless, you bless the day)
I just drift away
(I just drift away)
All my worries die
I know that I'm alive

I get wings to fly - God knows that I'm alive!!!! 






Monday, October 14, 2013

VROLIKE VREESLOSE VROUE... KUIER, RUS, ONTSPAN...

Dit lyk soos die 37ste hoofstuk in die lewe van die beneukte mev. Doeminie! Lees as jy tyd het - oor haar nuutste ekskapade... rustig... ontspanne.... en sonder donderweer... (Dit lyk tog of my anti-depressante werk... )

Die woorde kuier, rus en ontspan klink soos ‘n lafenis vir enige vroue-siel wat haar afsloof vir die gesin, eggenoot, die skoolraad en die gemeenskap. Dit klink soos vakansie! Dit was hoe dit was met ons Vroue Retreat 2013 wat die Kuierkerk aangebied het by die lieflike bergvesting van Lydia Grimbeeck by Kosmos Ridge in Hartbeespoort. (So lyk dit hier links op die foto... absolutely fabulous!) 
     Mev. Doeminie moet net haar suur alter-ego ‘n kans gee om iets te sê oor haar verlede: Ou Griekie Galbraak is mos altyd grimmig oor iets, wel hier kom dit: Ek was al by menige vrouekampe in my lewe. Veral na ons oudste seun as baba breinskade opgedoen het en my hele lewe uitmekaar geval het. Ek het al die praatjies in die wêreld al gehoor (en op daardie tyd moes ek dit hoor: ek het dit nodig gehad om die Here beter te leer ken). Ek onthou die tipiese kerkkamp: daar was die goeie vroue van die gemeente, ja, hul het ook kampe nodig gehad en daar was die mense wat gebuk gegaan het onder ernstige geloofskwessies. Soms was die lesings deur duur sprekers, lank en uitputtend, maar na so naweek het mens goeie Bybelstudie ingekry en ook besef hoe skiet ‘n mens selwers tekort. So ‘n spreker wat reeds alles geleer het oor vrouwees en Christenwees se werk is immers om jou geloofslewe te versterk en die beste manier is om jou te leer hoe min jy weet.
     Jy het dan tuis gekom by die ongewaste skottelgoed, kinders se huiswerk wat nie gedoen is nie, en mans wat half vies is oor jy so lekker jol gehad het en hul moes opsnork met die kinders. Maar jy was sterk, jou geestelike krag was baie en jy was van voorneme om hierdie man van jou onvoorwaardelik te aanvaar en te vergewe vir alles van drankmisbruik tot emosionele mishandeling en wat als. Die nuwe week het met volle vaart weggetrek en jy was vol goeie voornemens. Teen Maandagaand was jy moedeloos want niks het verander nie, jy sal nooit soos die welbelese en welbedeelde Spreker haar man onvoorwaardelik lief kan hê nes God dit verwag nie en daagliks haar kinders en haar man in die Here se genade inbid en nooit enige voetfoute maak nie!. Jou kinders is nog steeds bederf en beledigend en nukkerig en jy het gefaal as moeder en as eggenoot. Jy wil nie eers die ander vroue weer sien nie, want duidelik kry al die fantastiese moeders dit reg wat jy nie kan nie. Teen Dinsdag lê jy met jou lippe teen die klippe, reg om by ‘n kliniek vir sielsiekes te gaan inkonk want jy faal as skepsel wat na God se beeld geskape is. Jy drink steeds jou anti-depressante en beplan ‘n hoër dosis.
 
Ja, ek oordryf, want tog leer mens altyd ietsie wat jou kan deurdra by so kamp, maar wat ek altyd onthou, was die pret saans in die kamers: as almal se skanse af is en hul in hul nagklere rondloop en net is wie hulle is: vroue wat ‘n wegbreek nodig het om hul te help om hul lewe te kan hanteer en hulself te vind. Daardie geselsies tot laatnag en gegiggel was vir my sielskos. Dan kom die ware probleme uit so tussen die kuier, koffie en klets.
          
Dit het my laat besef dat vrouekampe anders kan wees. Op my ouderdom is ek nie meer lus om uur na uur na ‘n dinamiese geleerde Vlindervrou te luister nie. Ek het drie jaar gelede besluit om te begin met so ‘n vroue retreat, waar kuier die grootste motivering is. En ja, Jesus bedien ons die hele tyd, want ons is Christene wat kuier en daarom is Jesus outomaties deel van ons gekuier en ons probleme deel. Ek leer meer by ander Christenvroue so deur die kuier as wat ek by ‘n duur spreker leer. En na die tyd het jy meer krag vir jou daaglikse take, want jy het by gewone mense gehoor van hul gewone probleme en oplossings. Jy sien mekaar by die kerk en jy het lief geraak vir die ander vroue wat met dieselfde probleme as jy worstel. My groot doel met die kuier is dat vroue mekaar leer ken en so mekaar kan help.
     Terug by ons vroue retreat: (Op die foto bo is een van ons ontbyte - marshmallow tert, peppermint tert, vrugteslaai en melktert - heerlik!) Die klein ‘hotel’ (dit lyk regtig soos een!) teen die Magaliesberge, waar ons die retreat gehou het, is die hoogste huis in die Hartbeespoort omgewing en het ‘n uitsig soos min oor die Hartbeespoortdam en omliggende berge. Die twintig vroue wat hulself kon wegskeur van hul gesinne en verantwoordelikhede het ‘n heerlike naweek beleef – nie die tradisionele vroue naweek van lesings en werkswinkels van vroeg tot laat nie, nee, net die samesyn van vroue wat hul pyn en wysheid en vreugde met mekaar kon deel. Tussen ons klomp was daar vroue met kanker, vroue wie se mans kanker het, vroue wat kinders en vriende verloor het, vroue wat misbruik en depressief is en vroue wat breingestremde kinders het. Met ander woorde: ons was ‘n klomp normale vrouens by mekaar wat wou wegbreek van die normale roetine en die Here het ons bederf ver bo wat ons kon bid of dink. Ons het ‘n skoonheidsterapeut en twee studente-fisioterapeute daar gehad wat ons masseer het, so tussen die kuier deur, iets wat ons min genoeg voor tyd het!  (Op die foto sit ek en word bederf tot in die sewende hemel in!!)

Ons het op die tweede verdieping van die huis geslaap met glasvensters reg rondom ons en ‘n uitsig oor die dam wat min mense in ons dorp al gesien het. Ons het vrede beleef wat alle verstand te bowe gaan. Ons het saam kos gemaak, saam geluister na lewensafrigter en kleurterapeut, Rene’ Coetzee, se geselsies oor hoe God kleur gebruik het om haar kankerpad te vergemaklik en hoe kleur ons elke dag beïnvloed. Een van die vroue het ons haar inspirerende verhaal vertel van hoe die Here haar deurgedra het nadat haar huis afgebrand het (waarin haar man gesterf het) en sy en haar kind maande lank deur hel is in die hospitaal met pynlike brandwond-behandeling.
Op die foto regs is 'n paar van ons in die swembad - man, dis mooi daar!) 
Mans kan so dikwels ons vroue misverstaan en verkeerd behandel, net omdat ons so kompleks is, en daarom sê ek dankie vir die Here vir vriendinne wat soms net laf is en jou trane kan afdroog. Ons het in die middernagtelike ure in die donker kamers rondgehol en gelag vir mekaar. Ons het geswem en gesels en geëet soos konings. Ons was vir ‘n slag net mens en nie iemand wat probeer om ander te beïndruk nie.

(Op die foto links is die vrolike oumas wat saam was - kan jy glo? Sulke pragtige sexy oumatjies?)

Probeer dit gerus by jou kerk – reël net ‘n wegbreek vir vroue en bederf hulle! Ons het dit so nodig. Ons moet dikwels ons mans dra en ondersteun te midde van ons eie besige lewens wat vol is met kinders, soms ‘n eie beroep, soms gemeenskapswerk. En tussen alles deur moet ons sorg vir kos op die tafel, klere aan die basse en ‘n vredevolle tuiste. Mans is veronderstel om die sterker geslag te wees, maar as ‘n man nie ‘n sterk vrou het wat haarself kan handhaaf nie, is hy so swak soos ‘n lammetjie en so brommerig soos ‘n leeu! Maak tyd vir wegkom, maak tyd vir vrouwees en kuier! You deserve it!!

Sommer 'n gedig oor vriendskap: 

A Friend

© Gillian Jones
A person who will listen and not condemn
Someone on whom you can depend
They will not flee when bad times are here
Instead they will be there to lend an ear
They will think of ways to make you smile
So you can be happy for a while
When times are good and happy there after
They will be there to share the laughter
Do not forget your friends at all
For they pick you up when you fall
Do not expect to just take and hold
Give friendship back, it is pure gold.


Source: A Friend, Poem on Friendship http://www.familyfriendpoems.com/poem/a-friend#ixzz2hhnenNZP 
#FamilyFriendPoems